انتشارات نهال کتاب «مکسولها، خانوادهای متحد در عشق به دیانت بهائی» را به زبان فارسی منتشر کرده است. این خانواده طی دههها خدمات مستمر و پیوستهای در ترویج و استقرار این دیانت در سراسر جهان ارائه دادند. والدین در دوران قهرمانی دیانت به دنیا آمدند—والدین در زمانی که بهاءالله زنده بود و فرزندان در دوران وزارت عبدالبهاء—و برای خدمت به ولی امر دیانت در سالهای نخست دوران شکلگیری، در بحرانیترین مقطع وزارت او زندگی کردند.
مادر به یکی از خدمتگزاران محبوب و شاگردان ممتاز عبدالبهاء تبدیل شد و عبدالبهاء درباره او نوشت: «همراهی او روح را ارتقا و پرورش میدهد». پدر، شخصیتی نیکو، فرهیخته و قدیس، و معمار برجستهای بود، نه تنها معمار حرم باب بلکه شریک برجستهترین و مهمترین شرکت کانادا در یکچهارم نخست قرن بیستم بود.
فرزند آنها، مِری، در آینده نقش منحصر به فردی بهعنوان همسر ولی امر دیانت بهائی ایفا کرد. نامهای آنها می بود: می بولز، ویلیام ساترلند و مری—اینها همان خانواده مکسولهای مونترال هستند.
این جلد حاضر (سالهای نخست) شامل سالهای ۱۸۷۰ تا ۱۹۲۲ است؛ آغاز دوران کودکی می بولز و ساترلند مکسول، جوانی آنان، ملاقات و نامزدیشان در پاریس، ازدواج و نخستین سفرهای زیارتیشان. این کتاب همچنین داستان تولد فرزندشان و دیدار تاریخی عبدالبهاء از خانهشان در مونترال درست پیش از جنگ جهانی اول را روایت میکند.
همچنین رشد و پرورش سریع مِری جوان، فعالیتهای خانواده در سالهای جنگ، پذیرش لوحهای طرح الهی و گذر عبدالبهاء که پایان دوران قهرمانی دیانت بهائی را رقم میزند، در این اثر شرح داده شده است.
این کتاب شامل حدود ۱۶۰۰ نامهٔ شخصی میان می، ساترلند و مری مکسول (امثال بهاء روحیه خانم) و همچنین حدود ۱۴۰۰ نامه که این سه نفر با خویشاوندان و برخی از نخستین بهائیان رد و بدل کردهاند، میباشد. همچنین شامل نقلقولهایی از ۱۹۵ لوح، نامهها و تلگرافهای عبدالبهاء، شوقی افندی و «برگهٔ مقدسترین» خطاب به اعضای خانواده است که پیش از این منتشر نشده بودند.
علاوه بر این، شامل گزیدههایی از دفترچههای روحیه خانم، خاطرات مادر او، طرحها و نقشههای پدر، و مقالهها و تصاویر آن دوره است.